Opeens kwamen er allemaal auto’s aan rijden..
Mijn zoon en ik waren eigenlijk alleen even nieuwsgierig.
We speelden al een tijdje met het idee om tijdelijk naar Portugal te verhuizen en besloten spontaan een kijkje te nemen bij NOAP.
Zonder dat we het wisten, bleek er net een open dag te zijn.
Boften wij even.
Terwijl we rondliepen viel meteen iets op.
Niet de lesmethoden.
Niet de speelplaats.
Maar de sfeer.
Klein.
Rustig.
Persoonlijk.
Middenin de natuur.
Kinderen die buiten speelden.
Leerkrachten die iedereen bij naam leken te kennen.
Kleine klassen, veel aandacht voor het individu, buitenonderwijs, en vooral: kinderen die zichzelf mochten zijn.
Het leek bijna te mooi om waar te zijn!
De vraag was alleen…
zou het in de praktijk ook zo voelen?
Mijn zoon was er eigenlijk meteen uit.
Tijdens ons oriëntatietripje van acht dagen zei hij ineens, onderweg in de auto:
“Ik voel me hier fijn, ik wil hier wel wonen.”
Voor wat zo’n uitspraak van een zesjarige waard is natuurlijk.
Maar stiekem gaf het mij nét dat laatste zetje om de sprong te wagen.
Inmiddels zie ik mijn zoon elke ochtend met veel plezier het schoolplein oplopen.
Hij komt thuis met verhalen over buiten spelen, in bomen klimmen en slangen die vervellen omdat ze ergens tussen de struiken wat vervelde schubben hadden gevonden.
En toen kwam die ene opmerking die ik nooit meer vergeet:
“Mam, de school hier is veel fijner dan in Amsterdam. Ik zie hier alleen maar fruitbomen en natuur om me heen in plaats van bakstenen.”
Dat ene zinnetje zegt misschien wel meer dan ik het zelf ooit uit zou kunnen uitleggen.
Ook voor mij voelde het verrassend snel vertrouwd.
De eerste borrels, speelafspraken en spontane strandmiddagen volgden vanzelf.
Iedereen zit hier om een andere reden.
Maar allemaal delen we hetzelfde avontuur.
Misschien zorgt dat er wel voor dat de verbinding hier sneller ontstaat dan thuis.
Natuurlijk gaf het ook rust dat NOAP een door Nederland erkende school is en het Nederlandse curriculum volgt. Dat maakte de stap naar een tijdelijk leven in Portugal een stuk kleiner.
Achteraf gezien was die spontane open dag het begin van een avontuur waar we nog iedere dag dankbaar voor zijn.
